Sobre o feísmo (I)

Por otro lado, el escritor de guías también tenía su conciencia social, no sólo veía los lugares hermosos que habían desaparecido, también veía las vidas de la gente. Sabía en qué casas habían nacido y comprendía esas viviendas de ladrillo construidas poco a poco, en cada viaje de vuelta de Suiza o de una marea. Casas feas, de cualquier manera, construidas donde no debían, pero ¿qué alternativa tenían?, ¿quién se las iba a regalar o quién les iba a ayudar a que fuesen más lindas y mejores?

El escritor de guías no podía reírse mucho de esas casas a medio hacer habitadas, feas, casi siempre más grandes de lo necesario, a veces grotescas. Por eso el escritor de guías en paro no soporta la palabra feísmo, la considera estúpida porque oculta la necesidad y el sufrimiento de la gente, también su esfuerzo y su capacidad de salir adelante. La valentía de quienes no esperaron a que les pusiese el Estado una vivienda, sino que se la construyeron a pulso. Feísmo es una palabra que oculta nuestra historia reciente y la ofende con un clasismo insoportable.

Suso de Toro, Seguimos a ello, El País, 2/12/2007

Porque o feísmo é unha falacia clasista de liñas editoriais obsoletas. Dende hai tempo vimos defendendo (dende este blog tamén) outra maneira de aborda-la arquitectura moderna e postmoderna das vilas e aldeas galegas, toda unha manifestación da cultura material que cómpre estudar arqueoloxica e antropoloxicamente.

Fotografía de Xurxo Ayán

O tempora o mores

Fotografías en branco e negro dun tempo que oficialmente xa non poderá retornar. No medio do debate baldeiro encol da natureza presente de Galicia (urbana, semiurbana, ruralizante, ruraloide, rururbana) Europa obriga a elimina-lo cuchilo (palabra patrimonial na zona de Lemos, e non castelanismo) da matanza do marrao. Por suposto, o vademecum pola dignidade animal e a normativa europea neste caso vai ter tanto efecto coma o De Correctione Rusticorum do panonio Martiño de Dumio. Ou sexa, ningún. Coma a prohibición de elaborar augardente na casa.
Como cantaban os Yellow Pixoliñas:

Non temos nin bandeira,
nin himno nacional,
pero temos moito viño
e augardente artesanal

Fotografía: Casa da Diosa, Cima de Vila, Cereixa, Pobra de Brollón, Lugo. 3 de Nadal de 2007.

ACE Project

O 23 e 24 de novembro de 2007 participamos na primeira reunión do proxecto Archaeology in Contemporary Europe aprobado pola Comisión Europea dentro do Programme Culture (2007-2013). O meeting celebrouse no Collège de France a instancias do I.N.R.AP. francés e nel se deron cita as institucións implicadas, entre as que se atopa o Laboratorio de Arqueoloxía do IEGPS (CSIC-Xunta). Os tres obxectivos principais do proxecto son:

a) analisa-la significación da arqueoloxía na construción da identidade local, rexional e transnacional así como promover a Arqueoloxía na Europa de hoxe tentando achegarse a tódolos públicos.

b) avaliar convencións, metodoloxías e procedementos no eido da profesión arqueolóxica a escala transeuropea.

c) comprende-la percepción da Arqueoloxía contemporánea por parte da sociedade europea, as comunidades locais, os planificadores rexionais, as administracións e mailo público xeral.

A filosofía de traballo resúmese na seguinte declaración de intencións:

Developments across Europe pose severe threats to archaeological remains, but also provide opportunities to enhance sustainable archaeological heritage management for the benefit of Europe's citizens as a whole.

Dentro deste proxecto elixiránse unha serie de xacementos arqueolóxicos que sirvan de model sites, isto é, de campos de experimentación desta Arqueoloxía social que combina a investigación básica e maila difusión e divulgación do coñecemento e da prática arqueolóxica. Os Castros de Neixón e mailo seu campo de traballo internacional aspiran a converterse nun destes xacementos modélicos nos que se materializa unha forma determinada de ver a Arqueoloxía como prática social no presente.

Congreso de Ciudad Real

No apartado de producción científica podedes descargarvos xa a ponencia presentada por César Parcero e Xurxo Ayán no Congreso Sistemas de Almacenamiento y conservación de alimentos entre los pueblos prerromanos peninsulares organizado en Ciudad Real o 21-22 de novembro de 2007 pola Facultad de Letras da Universidad de Castilla-La Mancha. Esta ponencia (Almacenamiento, unidades domésticas y comunidades en el noroeste prerromano) recolle unha lectura social e diacrónica do rexistro arqueolóxico do NW dende a Prehistoria Reciente deica época altomedieval a través da análise arqueolóxica das prática de almacenamento de cereal. Na mesma expoñemos a nosa interpretación do conxunto de foxas documentado no recinto superior do Castro Grande de Neixón.

Ciencia Nosa

Dende hoxe podedes ve-lo documental gravado a finais de xullo de 2007 por un equipo do programa da TVG, Ciencia Nosa, sobre o proxecto de Neixón e mailo campo de traballo internacional. O documental foi emitido o pasado 21 de outubro.

Memoria

Este graffiti nunha das paredes do campo de Bustarviejo demostra que á parte das miserias políticas, neste país a xente leva anos tentando non esquencer. Xa se sabe. Os netos e mailos avós establecen azos e liñas de comunicación transxeneracionais que superan os traumas e os medos da xeración dos pais. Unha homenaxe fermosa, sen necesidade de dar nomes ás rúas ou erguir estatuas deseñadas polo escultor de culto ou de turno.

O traballo farávos libres

Campo de redención de penas franquista de Bustarviejo, na serra de Madrid. Unha mostra máis da arquitectura do horror e da represión. O arco da entrada insírese perfectamente na arquitectura concentracionaria fascista. Ruínas arqueolóxicas vivas dun pasado recente que cómpre recordar. Un equipo dirixido por Alfredo González Ruibal da Universidade Complutense vén de iniciar o estudo sistemático dun sitio no que foron obrigados a sofrir e morrer aqueles que non "vivían o franquismo con normalidade" (http://humanitieslab.stanford.edu/GonzalezRuibal/1206).

Fotografía: Xurxo Ayán.